Ανάλογα με την ηλικία σου, όταν ακούς τη φράση «Gen Z» μπορεί να νιώσεις δύο βασικά πράγματα: είτε ταύτιση είτε έναν ανεξήγητο εκνευρισμό. Αυτή τη φορά όμως, τα πράγματα αλλάζουν.
Η γενιά για την οποία όλοι έχουν γνώμη.
Ποια είναι η βασική διαφορά της Gen Z με τις υπόλοιπες γενιές;
Καθημερινά μπαίνω στο LinkedIn και βλέπω posts που είτε απαξιούν τη Gen Z είτε υποστηρίζουν ότι πρόκειται για άτομα που δεν δουλεύουν και δεν δείχνουν σεβασμό.
Και όλο αυτό γιατί;
Επειδή αποφάσισαν να κάνουν ένα breakthrough και να βάλουν την ψυχική τους ηρεμία λίγο πιο πάνω από ένα τοξικό περιβάλλον εργασίας.
Όπως και στο dating, αυτό έχει ένα μόνο όνομα: αυτοσεβασμός.
Το παράδοξο της εποχής: κρίνουμε ανθρώπους, αγκαλιάζουμε μηχανές.
Βρισκόμαστε στο 2026 και βλέπουμε επαγγελματίες που έχτισαν με κόπο την επιχείρησή τους να κρίνουν νέα άτομα που μόλις ξεκινούν τα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα. Και μόνο επειδή ανήκουν σε μια συγκεκριμένη γενιά.
Μια γενιά που, αντικειμενικά, είναι και η πρώτη που απειλείται άμεσα από την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης. Γιατί μαντέψτε τι θα γίνει: οι μηχανές θα αναλάβουν μεγάλο μέρος των entry-level θέσεων που μέχρι τώρα κάλυπταν οι juniors.
Σύμφωνα με αναφορές όπως του World Economic Forum, ένα σημαντικό ποσοστό entry-level ρόλων αναμένεται να αυτοματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια, επηρεάζοντας κυρίως νέους εργαζομένους.
Και ναι, το AI δεν έχει attitude. Αλλά ούτε και ανάγκη για καθοδήγηση.
Αυτό που κάνει τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα είναι η απορία μου, ως Gen Z, για το γιατί μας έχει “πάρει όλους η μπάλα”. Βλέπω νέα άτομα που προσπαθούν να χτίσουν μια καριέρα ή έστω να μπουν σε ένα μονοπάτι και, επειδή ανήκουν σε αυτή τη γενιά, έχουν υποστεί ένα είδος bullying.
Αν είμαστε τόσο διαφορετικοί, γιατί δεν μας μαθαίνει κανείς;
Αν η Gen Z είναι τόσο διαφορετική, τότε γιατί κανείς δεν προσπαθεί να την καταλάβει;
Γιατί δεν επενδύει κάποιος στο να τη μάθει, να τη καθοδηγήσει, να γίνει mentor για τον επόμενο junior που μπαίνει σε μια ομάδα;
Αντί να επαναλαμβάνουμε όσα ήδη ξέρουμε, γιατί να μην ανοίξουμε λίγο το μυαλό μας και να ακούσουμε και διαφορετικές ιδέες; Γιατί, όσο καλό κι αν είναι ένα εργαλείο AI, δεν μπορείς να το επηρεάσεις πραγματικά. Ο Κώστας από το Παγκράτι, όμως, που μόλις ξεκίνησε ως Client Associate, μπορεί να εξελιχθεί πολύ πιο γρήγορα αν κάποιος επενδύσει σε αυτόν.
Dating και δουλειά: το ίδιο χάσμα σε άλλο context
Η σύγκρουση γενεών δεν υπάρχει μόνο στη δουλειά. Υπάρχει και στο dating.
Όταν δύο άνθρωποι από διαφορετικές γενιές έρχονται κοντά, δεν φέρνουν μαζί τους μόνο διαφορετικές εμπειρίες. Φέρνουν και assumptions. Αν ένα άτομο 35+ βγει με κάποιον κοντά στα 25, η επιλογή είναι συνειδητή. Και οι δύο γνωρίζουν ότι υπάρχει διαφορά.
Το θέμα είναι άλλο: δεν βγήκες με κάποιον επειδή είδες ένα potential; Δεν βγαίνεις άκριτα.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στον εργασιακό χώρο. Επειδή ήρθε ένα νέο άτομο 25 χρονών που μόλις έχει ξεκινήσει την καριέρα του και συνεργάζεται με κάποιον κοντά στα 40 ή και παραπάνω, έχουν κάποιοι την απαίτηση η συμπεριφορά και η εμπειρία του να είναι, αν όχι αντάξια, τουλάχιστον πολύ κοντά σε αυτό που είναι τώρα ο πεπειραμένος.
Αυτό δεν είναι απαίτηση, είναι παραλογισμός ή όπως θα έλεγαν κάποιοι GenZ “delulu”
Δεν είμαστε τέλειοι. Αλλά δεν είμαστε και αόρατοι
Δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο.
Δεν είναι όλοι οι Gen Z αξιόπιστοι, ούτε όλοι αφοσιωμένοι. Υπάρχουν περιπτώσεις αστάθειας, αποσύνδεσης ή επιφανειακής κατανόησης της πληροφορίας. Αλλά αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό μιας γενιάς. Είναι χαρακτηριστικό ανθρώπων.
Σήμερα, η Gen Z δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο έναν demanding manager ή ένα δύσκολο εργασιακό περιβάλλον. Βρισκόμαστε κατάματα με το personalized prompt του manager, την ταχύτητα του Claude και το creative design του Gemini.
Και μέσα σε όλα αυτά, καλείται να αποδείξει ότι αξίζει, πριν καν της δοθεί πραγματικά η ευκαιρία.
Το πραγματικό ζητούμενο: λιγότερη κριτική, περισσότερη καθοδήγηση
Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να κρίνουμε δίχως αύριο, να συγκρίνουμε χωρίς απόλυτο άξονα σύγκρισης. Και ενώ είμαστε τόσο open-minded ώστε να υιοθετούμε στην καθημερινότητά μας εργαλεία AI που σου φτιάχνουν μια στρατηγική σε 10 λεπτά, για ποιο λόγο δεν είμαστε εξίσου ανοιχτοί στο να μεταλαμπαδεύσουμε τη δική μας γνώση στους επόμενους ηγέτες του μέλλοντος;
Γιατί το ChatGPT δεν θα σε θυμάται. Ο Κώστας από το Παγκράτι όμως ναι.
Λίγα λόγια για την contributor: Αφιερώνει τον χρόνο της στο σημείο όπου η δημιουργία περιεχομένου συναντά τον αντίκτυπο στην κοινότητα. Είτε συντάσσει συναρπαστικές ιστορίες είτε συμμετέχει σε εθελοντικές πρωτοβουλίες, στόχος της είναι πάντα να χρησιμοποιεί τη φωνή της για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό της.
Comments