Αυτή είναι η γενιά της hustle era, η γενιά του «θέλω να τα κάνω όλα, αλλά εν τέλει δεν προλαβαίνω τίποτα». Οι γονείς σου, όταν ήταν τριάντα, είχαν ήδη δικό τους σπίτι, ενώ εσύ είσαι ακόμα στο ενοίκιο, σε ένα δυάρι στην Κυψέλη, επειδή βολεύει να έχεις κοντά τα ΜΜΜ.
Μια φράση που τη ζω, αλλά και την ακούω σχεδόν συνέχεια από νέα άτομα, πόσο μάλλον από γυναίκες. Και όχι, αυτό το κείμενο δεν αφορά μόνο τη γυναικεία επιχειρηματικότητα, η οποία, btw, αυξάνεται διαρκώς #girlbossera. Αφορά όλη τη γενιά μας. Οι γυναίκες απλώς τη ζούμε λίγο πιο έντονα, και γι’ αυτό θα τους αφιερώσω ένα κομμάτι παρακάτω.
Μπορώ να πω πως είναι οριακά κρίμα. Και ναι, η λέξη «κρίμα» κρύβει από πίσω μια θλίψη, την οποία ζουν όλο και περισσότεροι νέοι στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Φεύγουμε από τις χώρες μας ή ακόμα και επιστρέφουμε στα πάτρια εδάφη, γιατί πλέον τίποτα δεν μας φτάνει.
Ο άνθρωπος, από την αρχή, έψαχνε πάντα το κάτι παραπάνω. Πάντα είχε την ανάγκη όχι
μόνο για επιβίωση, αλλά και για ανώτερο κοινωνικό στάτους· ήθελε να ανήκει, έστω κάποια στιγμή στη ζωή του, στην elite. Σήμερα, όμως, το να κάνεις δύο και τρεις δουλειές είναι το φυσιολογικό. Νέα άτομα με όνειρα, πάθη και στόχους καταλήγουν να κάνουν επαγγέλματα που δεν έχουν καμία σχέση με το επίπεδο σπουδών τους, απλώς και μόνο για να βγάλουν το ενοίκιο ή για να έχουν μια πιο εύκολη ζωή σε ένα πολύ μακρινό μέλλον.
Ας επιστρέψουμε στον τίτλο: «Hustle era της Gen Z».
Λογικά, οι περισσότεροι έχετε δει κάποια βιντεάκια που παίζουν στα social media, για άτομα που έβγαλαν το πρώτο τους εκατομμύριο στα 23. Εσύ, όμως, έχεις πατήσει τα τριάντα και το εκατομμύριο ούτε καν μπορείς να το φανταστείς. Γιατί, μεταξύ μας, γι’ αυτή την πραγματικότητα μιλάμε: για τα άτομα που βλέπουν αυτά τα βίντεο από το κρεβάτι τους στις 2 τα ξημερώματα και λένε μέσα τους: «Μωρέ, λες να δοκιμάσω κι εγώ το dropshipping;»
Το καλό σε όλη αυτή την υπόθεση είναι πως έχουμε πλέον τόση ελευθερία να δοκιμάζουμε νέα πράγματα και τόση ανεξαρτησία χάρη σε όλα αυτά τα tools, τα οποία, αν πληρώσεις φυσικά, μπορείς να αποκτήσεις και να πειραματιστείς μαζί τους. Μπορείς να ξεκινήσεις μια startup από το δωμάτιό σου (τώρα, αν θα πάρεις ποτέ funding, είναι άλλο θέμα), να ανεβάσεις 5 viral βίντεο σαν να το έχεις ήδη καταφέρει και boom, έγινες ο επόμενος tech influencer.
Και τότε αναρωτιέσαι: πότε έγινε τόσο εύκολο να καταφέρουν τόσοι πολλοί να βγάλουν αυτόν τον πλούτο, ενώ εσύ, όσο κι αν προσπαθήσεις κι όσες ιδέες κι αν έχεις, δεν τα καταφέρνεις;
Η απάντηση είναι πως δεν έγινε ποτέ εύκολο. Απλώς δεν μας δείχνουν τι κρύβεται από πίσω.
Και εδώ επανέρχομαι στην οικονομία και στο σήμερα. Έχουμε μπει όλοι σε ένα τέτοιο mindset, που ακόμα κι αν δουλεύεις 20 ώρες την ημέρα και απ’ έξω φαίνεται πως έχεις καταφέρει το work-life balance, το πρώτο πράγμα που θα ακούσεις είναι: «Ουάου, πώς τα προλαβαίνεις όλα;». Ποιος είπε πως τα προλαβαίνω; Ποιος είπε πως είναι εύκολο να μπεις σε αυτή την αγορά; Ποιος από όλους αυτούς τους influencer βγήκε να πει τι πραγματικά συμβαίνει από πίσω; Πόσες μέρες δεν κοιμήθηκαν και πόσες φορές παραλίγο να τα παρατήσουν; Αλλά ναι, το «5 τρόποι να παρατήσεις τη startup σου» δεν είναι και τόσο δυνατό hook.
Όσοι είναι στον χώρο ξέρουν πως τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να προλάβουμε τις τάσεις και, φυσικά, το AI, που δεν λέει να πατήσει φρένο. Όσο εσύ κοιμάσαι στην Ελλάδα, στην Αμερική ξυπνούν για να εξελίξουν το ήδη υπάρχον μοντέλο που εσύ μόλις έμαθες να χρησιμοποιείς.
Κι αν όλο αυτό κουράζει όλους, στις γυναίκες βαραίνει διπλά. Δεν είναι θέμα φύλου, ούτε έχει να κάνει με το ποιος μπορεί να κάνει τι και ποιος όχι· όλοι μπορούν. Σήμερα γυναίκες
γίνονται CEO και άντρες κάθονται σπίτι να κρατάνε τα παιδιά. Όμως εμείς οι γυναίκες έχουμε βουτήξει τόσο μα τόσο βαθιά σε όλο αυτό, που στο τέλος της ημέρας ξεχνάμε ακόμα και το σώμα μας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε να σπάσουμε και τη γυάλινη οροφή, που, δυστυχώς, υπάρχει ακόμα και σήμερα, τυπικά ή άτυπα. Και στον χώρο των startups φαίνεται ξεκάθαρα: το ποσοστό των επενδύσεων που πηγαίνει σε ομάδες με μόνο γυναίκες ιδρύτριες έχει μείνει στάσιμο ή έχει πέσει από το 2016, σε όλα τα στάδια χρηματοδότησης (Nicol-Schwarz, 2025). Ναι, οι εταιρείες που ίδρυσαν γυναίκες συγκέντρωσαν 7,5 δισ. € σε όλη την Ευρώπη το 2025 (Djurickovic, 2026), αλλά η μεγάλη πλειονότητα των κεφαλαίων πηγαίνει ακόμα σε ομάδες με μόνο άντρες.
Αναλαμβάνουμε καθήκοντα που ξεπερνούν τις δυνάμεις μας. Και ενώ αυτό είναι αξιέπαινο, την ίδια στιγμή αναρωτιέμαι: πόσο πιλάτες πια να κάνουμε για να εναρμονιστούμε με το σώμα μας; Και γιατί δεν υπάρχουν, ή έστω δεν υπάρχουν αρκετά, female elite clubs, όπου μπορούμε να πάμε κι εμείς και να συζητάμε για επιχειρηματικότητα και LLMs με ένα πούρo στο χέρι;
Η γενιά μας έχει αρχίσει να κουράζεται, γιατί η πίεση έρχεται από παντού. Από την οικογένεια, για το πότε θα κάνεις τη δική σου οικογένεια. Από τη δουλειά που ήδη έχεις, ακόμα κι αν είσαι σε φάση quiet quitting, επειδή δεν κάνεις το «extra mile». Από τους 15 πελάτες που τρέχεις ταυτόχρονα. Και από τον κοινωνικό σου κύκλο, επειδή δεν βγαίνεις μαζί τους Τετάρτη βράδυ για ένα χαλαρό ποτό. Βλέπω νέα άτομα στον δρόμο να μη γελάνε.
Κάτσε μια φορά μέσα στο λεωφορείο ή στο μετρό και παρατήρησε. Είναι όλοι σκυμμένοι στα κινητά τους ή, στην καλύτερη περίπτωση, με ένα βιβλίο στο χέρι. Κανείς δεν κοιτάει έξω, να απολαύσει τη διαδρομή, να πιει τον καφέ του, ακόμα κι αν είναι εν κινήσει.
Αυτή είναι η γενιά της hustle era, η γενιά του «θέλω να τα κάνω όλα, αλλά εν τέλει δεν προλαβαίνω τίποτα». Οι γονείς σου, όταν ήταν τριάντα, είχαν ήδη δικό τους σπίτι, ενώ εσύ είσαι ακόμα στο ενοίκιο, σε ένα δυάρι στην Κυψέλη, επειδή βολεύει να έχεις κοντά τα ΜΜΜ.
Κι αν δεν είσαι εκεί, είσαι κάπου στο εξωτερικό, μακριά από τους ανθρώπους σου, και προσπαθείς να κλείσεις το συντομότερο το επόμενο ταξίδι για να ξεφύγεις κι από εκεί.
Και όχι, οι νέοι δεν βαριούνται να δουλέψουν. Απλώς σε κάποιες θέσεις υπάρχουν τόσες προσδοκίες και απαιτήσεις με τόσο χαμηλούς μισθούς, που δεν υπάρχει πλέον θέληση: γιατί τα χρήματα δεν αρκούν και γιατί ένα παιδί στο TikTok μάς έδειξε σε ένα βίντεο πέντε λεπτών πώς να βγάλουμε πολλά λεφτά από το internet.
Ίσως, τελικά, η hustle era να μην είναι η εποχή που θα μας κάνει πλούσιους, αλλά η εποχή που θα μας μάθει τι αξίζει πραγματικά να κυνηγάμε. Γιατί το να θέλεις κάτι παραπάνω δεν είναι κακό· κακό είναι να ξεχνάς να ζεις μέχρι να το φτάσεις. Οπότε, την επόμενη φορά που θα βρεθείς στις 2 τα ξημερώματα μπροστά σε ένα βίντεο για το πρώτο εκατομμύριο, κλείσε το κινητό και αναρωτήσου: για ποιον τρέχω τελικά;
Βιβλιογραφία
Djurickovic, T. (2026) ‘AI adoption reshapes female-led innovation in Europe: Female
Innovation Index 2026’, Tech.eu, 3 Μαρτίου. Διαθέσιμο στο:
ovation-index-2026 (Πρόσβαση: 1 Νοεμβρίου 2026).
Nicol-Schwarz, K. (2025) ‘10 key findings from Atomico’s State of European Tech report’,
Sifted, 19 Νοεμβρίου. Διαθέσιμο στο:
Comments