Το «challenge χωρίς κινητό» και η ανάκτηση της οικειότητας
Αφήνοντας για λίγο από τα χέρια μας το κινητό και αλληλεπιδρώντας με αγνώστους στις καθημερινές μας δραστηριότητες, αντιμετωπίζουμε το αίσθημα αποξένωσης που μαστίζει τη γενιά μας αλλά και, γενικότερα, την κοινωνία.
Η τεχνολογία και το ίντερνετ, πιο συγκεκριμένα, συμβάλλουν στην επικοινωνία ανά πάσα ώρα και στιγμή. Σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη. Τότε, γιατί αυξάνεται ολοένα και περισσότερο το αίσθημα αποξένωσης μεταξύ μας και δυσκολευόμαστε να αλληλοεπιδράσουμε; Η πιο προνομιούχα, προς το παρόν, γενιά σε ό,τι αφορά τα μέσα επικοινωνίας γίνεται να μην μπορεί να ανταλλάξει δύο βασικές κουβέντες εκτός οθόνης;
Πρόσφατα, καθώς πήγαινα να πάρω τον καθημερινό μου πρωινό καφέ σε απόσταση κοντινή από το σπίτι μου, αποφάσισα να μην πάρω το κινητό μου... κέρματα στην τσέπη και κλειδιά ήταν αυτά που χρειαζόμουν μόνο. Δεν επρόκειτο για κάποιο «challenge χωρίς κινητό», σαν αυτά που μπορεί κάποιος να δει στις πλατφόρμες κοινωνικές δικτύωσης, αλλά μία αυθόρμητη ενέργεια που παλαιότερα έκανα τακτικά.
Μπήκα στο μαγαζί, καλημέρισα τον υπάλληλο που γνωρίζω επιφανειακά εδώ και καιρό και περίμενα για τον καφέ μου. Το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να παραλάβω τον καφέ, κοιτούσα με αμηχανία τον χώρο και τον κόσμο απέξω. Υπό άλλες συνθήκες, θα σκρόλαρα απλώς στο κινητό μου και ο χρόνος θα περνούσε αβίαστα. Αυτή τη φορά η αίσθηση του χρόνου ήταν διαφορετική στο μυαλό μου, τουλάχιστον επίπονη.
Κι ενώ θα μπορούσα και κατά βάθος ίσως να ήθελα να μιλήσω στον υπάλληλο που βλέπω τόσο συχνά, δεν κατάφερα να βγάλω λέξη. Προσπάθησα να σκεφτώ τι συνήθως λέει ο κόσμος, πώς ξεκινάει μία συζήτηση καθώς περιμένεις την παραγγελία σου και όλα μου φάνηκαν χαζά. Ή και άβολα. «Ωραία μέρα» ή «Πώς πηγαίνει η δουλειά;» είναι φράσεις που ακούω να λένε μεγαλύτεροί μου, στην ηλικία των γονιών μου, και πάντα τις θεωρούσα ανούσιες. Είναι έτσι όμως;
Σύμφωνα με την Gillian Sandstrom, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Sussex, έρευνες δείχνουν πως οι απλές, καθημερινές συνομιλίες με ξένους ανθρώπους έχουν ευεργετικά οφέλη. Δημιουργούν αίσθημα οικειότητας, μειώνουν σημαντικά τα αισθήματα μοναξιάς, φόβου, κοινωνικού αποκλεισμού και του άγχους που νιώθει κανείς κατά τις κοινωνικές συναναστροφές του. Οι συζητήσεις αυτές πραγματοποιούνται σε μία στάση λεωφορείου, στο σούπερ μάρκετ ή στο μέρος που συχνάζει ο καθένας μας.
Comments