Μπορούν να γραφτούν πολλά για το τί σημαίνει “αιώνιο ταλέντο”, ειδικά από όσες και όσους έχουν επαφή με το χώρο του αθλητισμού όπου ο όρος είναι και ευρέως διαδεδομένος. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, εστιάζουμε σε μία διαφορετική πτυχή του “αιώνιου ταλέντου”, ερμηνεύοντάς το από ένα ελαφρώς διαφορετικό πρίσμα, το οποίο ίσως να μην έχει δεχθεί και την προσοχή που του αρμόζει. Ρίχνουμε φως σε μια συνθήκη στην αγορά εργασίας που μόνο σύμφωνη με τις επιταγές της εποχής μας δεν είναι, διατηρώντας αναχρονιστικές απόψεις και πρακτικές οι οποίες, φυσικά, επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη νέων ανθρώπων που βρίσκονται στα πρώτα βήματα της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας.
Και, φυσικά, ο λόγος για την GenZ - όσες και όσους έχουν γεννηθεί από το 1995 έως και το 2006. Πρόκειται για τη γενιά η οποία μαζί με τους millenials (1983-1994) αναμένεται να αποτελoύν το 75% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού το 2030. Η GenZ αυτή την στιγμή εισέρχεται στην αγορά εργασίας φέρνοντας μαζί της, όπως και κάθε νέα γενιά ανά τα χρόνια, ένα φρέσκο αέρα αλλαγής, επανατοποθέτησης, και επαναπροσδιορισμού πολλών συνθηκών που μέχρι στιγμής φάνταζαν να είναι ο κανόνας.
Γιατί όμως αυτός ο “αέρας αλλαγής” φαίνεται να είναι πιο δυνατός από κάθε άλλη γενιά;
Είναι η γενιά που έχει σμηλευτεί στην ψηφιακή εποχή, έχει από την εφηβική κιόλας ηλικία πρόσβαση σε αμέτρητες πηγές γνώσης, έχει υψηλού επιπέδου μόρφωση, διαθέτει τη μεγαλύτερη κατάρτιση σε τεχνικές δεξιότητες και, παράλληλα, σύμφωνα με την έτησια έκθεση της Deloitte, το 70% των GenZs επενδύουν σε εβδομαδιαία βάση στην ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων για την εξέλιξη της καριέρας τους. Έχουμε να κάνουμε με τη γενιά η οποία, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, στην ακαδημαϊκή και επαγγελματική της σταδιοδρομία έχει κληθεί να ακολουθήσει μία μη γραμμική πορεία, γεγονός που οφείλεται τόσο στις αλλεπάλληλες τεχνολογικές εξελίξεις μεγάλης κλίμακας, όσο και στις κρίσεις οικονομικής, υγεονομικής και γεωπολιτικής φύσεως οι οποίες έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στα όνειρα και τις αξιώσεις αυτής της γενιάς.
Με το τοπίο να παραμένει θολό και η αβεβαιότητα να αποτελεί τη μοναδική σταθερά, η GenZ, λοιπόν, εισέρχεται δυναμικά στην αγορά εργασίας, με την ελπίδα ότι θα καταφέρει να μάθει, να εξελίξει περαιτέρω τις δεξιότητές της και να αφήσει το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα. Σε αυτή την προσπάθεια, κομβικό ρόλο κατέχουν οι άνθρωποι που αυτή την στιγμή βρίσκονται σε θέση ευθύνης, διαθέτουν πολυετή εμπειρία και κινούν τα νήματα εντός των οργανισμών. Σύμφωνα, πάλι με την ετήσια έκθεση της Deloitte στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 30,000 GenZs και millenials, οι ευκαιρίες μάθησης, έμπνευσης και εξέλιξης βρίσκονται στην κορυφή των προτεραιοτήτων της GenZ αναφορικά με την επιλογή εργοδότη. Ωστόσο, φαίνεται ότι απέχουμε πολύ από το σημείο τομής με τις προτεραιότητες των ανθρώπων που αυτή τη στιγμή κρατούν τα ηνία στην αγορά εργασίας.
Τί και αν η νέα γενιά αναζητά στο πρόσωπο του Μάνατζερ έναν μέντορα που θα καθοδηγήσει, θα εμνεύσει και θα κρατάει ζωντανή τη φλόγα και το κίνητρό της;
Από την πλευρά των ιθυνόντων παρατηρείται έντονα το φαινόμενο να δίνεται προσοχή σχεδόν αποκλειστικά στις καθημερινές διαδικαστικές και διεκπεραιωτικές αρμοδιότητες του νεοεισερχόμενου εργαζομένου, παραβλέποντας όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και τη ξεχωριστή δυναμική της συγκεκριμένης γενιάς.
Ταλέντα που μπαίνουν τώρα στην αγορά εργασίας με όρεξη να εξελιχθούν και να μετουσιώσουν τη γνώση τους σε ουσιαστικό αποτύπωμα, δυστυχώς αντιμετωπίζονται συχνά με ξεπερασμένες πρακτικές που δεν αντανακλούν σε καμία περίπτωση την σύγχρονη πραγματικότητα και την ταχύτητα με την οποία μετασχηματίζεται η αγορά εργασίας. Τί και αν πρόκειται για την πρώτη γενιά στην ιστορία που κατέχει πρόσβαση σε τόσες πηγές γνώσης από τόσο μικρή ηλικία; Πολλές και πολλοί έχουν φτάσει στο σημείο να περιμένουν ακόμη και μετά τα 30 τους έτη για να καταφέρουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη και να έχουν κομβικό ρόλο στις ομάδες τους.
Και κάπως έτσι, τα χρόνια περνούν, και τα άλλωτε φρέσκα ταλέντα που ξεκίνησαν με όπλο τη γνώση και τη δίψα για εξέλιξη, καταλήγουν να λαμβάνουν τα λάθος ερεθίσματα και να βρίσκονται σε εταιρικά περιβάλλοντα τα οποία αντί να λειτουργούν ως επιταχυντές καινοτομίας και εξέλιξης, να επιβραδύνουν την αναπτυξιακή διαδικασία και να θέτουν το πολλά υποσχόμενο ταλέντο σε τέλμα, μέσα σε αυστηρά οριοθετημένο - σχεδόν τετραγωνισμένο - πλαίσιο λειτουργίας.
Το αποτέλεσμα είναι η συνεχής διαρροή πολύτιμου ταλέντου από τη γενιά, εκείνη η οποία έρχεται να πάρει την σκυτάλη από την προηγούμενη, και οι επαγγελματίες εκείνοι που έρχονται να αποτελέσουν τους ηγέτες τους μέλλοντος να μην έχουν διαμορφωθεί σε περιβάλλοντα που ξεκλειδώνουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους.
Εδώ, λοιπόν, μπορεί κανείς να κάνει τον παραλληλισμό με το “αιώνιο ταλέντο” στον αθλητισμό, όπου ακόμη και οι πλέον ταλαντούχοι αθλητές της ιστορίας, αν δεν είχαν βρεθεί στο κατάλληλο περιβάλλον, αν δεν είχαν λάβει την σωστή καθοδήγηση στα πρώτα τους βήματα όπου και μπαίνουν οι βάσεις, και αν δεν είχαν δίπλα τους ανθρώπους που “κοιτούσαν μακριά”, ίσως να ξεδίπλωναν ποτέ το ταλέντο που τους έκανε μοναδικούς. Ίσως να είχαν μείνει απλά “αιώνια ταλέντα” και ένα μεγάλο “what if” τα συνόδευε το όνομά τους για πάντα.
Την ίδια ακριβώς συνθήκη συναντάμε και στον εταιρικό κόσμο. Όταν η δίψα, η ορμή και η καινοτόμος ιδιοσυγκρασία μπαίνουν στον πάγο εξαιτίας της ελλιπούς ετοιμότητας των ανθρώπων που είναι επωμισμένοι με την ευθύνη να μεταφέρουν με τον σωστό τρόπο την σκυτάλη σε αυτή τη νέα γεγιά και να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.
Βέβαια, η μη γραμμική πορεία της GenZ που αναφέραμε και παραπάνω, εκτός της αβεβαιότητας που τείνει να γίνει η νέα κανονικότητα και των αμέτρητων επιλογών που πολλές φορές προκαλούν σύγχυση, δίνει στη νέα γενιά τα κλειδιά να εξερευνήσει μονοπάτια και να τεσταριστεί σε νερά που κάποτε φάνταζαν όνειρο θερινής νυκτός για τις νέες γενιές που έμπαιναν στην αγορά εργασίας. Επομένως, είναι στο χέρι της GenZ να αποκτήσει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και να χαράξει το δικό της ξεχωριστό μονοπάτι.
Το upskilling και το reskilling φαίνεται να έχουν μπει στην ατζέντα για τα καλά, ώστε το “αιώνιο ταλέντο” να αρχίζει να γίνεται σταδιακά ορολογία του παρελθόντος.
Λίγα λόγια για τον contributor: Ο Μανός Καβαρνός είναι Gen Zer που δραστηριοποιείται στον χώρο του Marketing και της Επικοινωνίας, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το μέλλον της εταιρικής επικοινωνίας, της καινοτομίας και της ανάπτυξης ταλέντων.
Comments